Hello sunshine, we love you

Auteur: Frederic David

28

MEI
2012

image

Het was al van zondag 11 maart (kan u nog tellen?), op een niet nader vernoemde fietsklassieker voor wielertoeristen geleden dat we écht goed weer kregen op zondag om met onze fiets te rijden.
Momenten met zon, met kameraden, ze zijn er om te koesteren... Én om een verslag van te maken.

Zondag, jos, euh, Moendag.
Voor het eerst reden we met onze twee groepen samen naar de start, waar na de inschrijving (clubkascadeautje deze week voor de aanwezigen), in gestrekte draf richting Anzegem werd gereden.
Alex had naar goede gewoonte weer superbenen, en nam de hele groep op sleeptouw. Aan een stevig tempo, dat wel, maar het bleek ‘goed te doen’.
‘Niet te doen’ waren de op-de-weg-geschilderde pijltjes. Ligt het aan onze relatief hoge snelheid, aan de nog laaghangende zon, zaak is dat we op Leiedal ritten af en toe even verkeerd rijden.
Zo-ook in Oudenaarde, aan de splitsing... Groot was de verbazing toen we na 40km terug in Berchem (Kluisbergen) stonden. De groep besliste een lusje extra te maken via Hotond/Ronse.
Door een klein misverstand (ondergetekende kan niet anders dan schuldig pleiten, sorry guys!), verloren Thierry, Bram, Johan en Stijn de aansluiting met groep 1 en reden samen door naar Moen.
De rest van de groep reed rustig via de Karnemelkbeekstraat terug naar het parcours. Via een laatste (vrij heftige) stuiptrekking in Moense binnenbaantjes, bereikten we voldaan de aankomstplaats.
Met een gebronzeerd snoetje, roodverbrande billekes en armpjes, vertrokken we terug huiswaarts... Recupereren, voor de recuprit van maandag.

Maandag, recupdag.
Zonodig nog warmer dan gisteren, zetten we met onze 2 groepen samen koers richting Tielt, voor een recuprit zoals ze moeten zijn!

Timo en Stijn kozen voor een rustig tempo, dat enkel voor Joost wat hoog bleek te zijn door een opspelende hooikoorts.
Hij koos ervoor om z’n pad alleen verder te zetten, soigneer je goed man ;-)
Het parcours was niet bijzonder, de gesprekken wel leutig (en relax, moet ook eens kunnen!)
Na 65km bereikten we Kortrijk, maar we reden nog een lusje door via Marke, richting ‘t Hoge, waar Tom-Blue-Hawaï-Messiaen nog een loopje ging placeren...
De koers was nog niet begonnen, wij zetten dan maar ONS (stilaan traditioneel) sprintje langs Stadsbader in.
Sterke Gianni nam sterke Stijn mee richting de laatste brug, maar lepe Fred kon er toch nog uitkomen.
Het bleek nadien geen evidentie om in hometown Zwevegem een café (mét terras, zonder sigarengeur) te vinden, we weken uit naar Zwevegem-Knokke.
Aan de tafel van de ‘Bond zonder tanden’ mochten we geen plaats nemen, maar parasols, Rodenbach van’t vat, IceTea’s en cola’s genoeg om een fijn weekend af te sluiten

Toppertjeeeeeuuu,
Fred