Zoppenat

Auteur: Frederic David

03

JUN
2012

image

‘t Zop uit uw ... (vul zelf maar in) gereden worden gebeurt als wielertoerist niet zo vaak, en meestal zijn het slechts de allerdappersten die ervan kunnen meespreken.
U kan plensbui gewijs het relaas lezen van een kletsnatte rit.

13 soep- of waterkiekens verschenen op het startpodium bij Verada deze ochtend, voor het eerst terug met Dimi (HEY!).
De één met regenklakske of -frakske, de ander met speit- of spijtlap, de ander gewoon in korte broek, om de 80km van onze zomerclassic (zo mag je ‘m stilaan wel noemen) te verkennen.

Omdat er ‘blazekes’ op de plassen stonden, tetterden en bibberden we nog even op het overdekt zomerterras van sponsor Verada, alvorens onze netjes drooggestockeerde blinkende bolides uit te halen.
De blinkende Born N°10 benen werden nog even drooggeschud, de Sportsbalm Medium zalf tussen de tenen gesmout, off we were...

Om ons ganse seizoen niet te hypothekeren kozen we wijselijk voor de (vernieuwde) 55km, de échte doelen(?) zijn een pak belangrijker!
Omdat Life More Than Cycling is, ging groep 2 dan ook voor een nog iets kortere versie, kwestie van samen terug naar Zwevegem te bollen nadien.

Het ging, laat ons eerlijk zijn, in gestrekt draf richting/op-en-over het eerste, tweede en derde puistje van de dag.
De banen lagen wat slerig, maar we zagen dat ze allemaal goed met de fiets konden rijden (wordt vervolgd).
Na wat geleuter over onze keiharde kledijonderhandelingen van de voorbije weken, werd het bittere ernst, DE KLUIS!

Via niet nader vernoemd onontgonnen Kluisbos gebied, dartelden we naar boven.
Voor de meeste een openbaring, wie weet in maart ook voor onze Classic deelnemers.
Frank, angsthaas eerste klas bergaf, nam wat voorsprong in de afdaling, en kreeg daalexpert Damien mee.
Samen wachtten ze ons op om via het BK Barbecueworstenbak (waar was Chef Tom?) naar de Karnemelkbeekstraat te rijden.
Dirk,stilaan onderkoeld (hé?) miskeek zich wat aan de aanloop maar kon zich opladen aan onze ‘Groep 2’ die we konden inhalen op het klimmetje.

Tim, al he-le-maal onderkoeld, kreeg armstukjes, warme woordjes, en bibberde naar beneden, langs de nieuwe Kwaremont.
We besloten met met beide groepen samen terug naar Zwevegem te rijden.
Damien, die stilaan een patent heeft op absurde bochtentechnieken, combineerde z’n uitstekende pedaal-uitkliktechniek met een fantastisch staaltje ‘dijkedelven’.
Waarmaarde dorp zal nog lang napraten van de krater die veroorzaakt werd in bocht 24...
Een ‘schouderklopje’ en den [Deimjen] kon weer verder, naar Heestert...
Aan z’n achterdeur nam Tim afscheid van de groep, de rest ging snel douchen om nadien af te spreken in de Sebas!

2 warme choco’s, ne kaffie, een stapelke parlientjes, een potje of 4 koeksjes en nootjes later, kunnen we, helemaal opgewarmd, terug onder de mensen komen.
De fiets gepoetst, de kledij gewassen en de vriendschap versterkt, groeten wij u,

De Flandriens.