Isn’t it ironic?

Auteur: Frederic David

08

JUL
2012

image

We zijn in onze archieven gedoken deze middag, want 3 weken ‘kak’weer op rij, dat zijn we niet meer gewoon.
8 juli vandaag, KinderKankerFonds Velo Classic, St Denijs. Tussen plens- en onweersbui.

1. Omdat we per-fect weten hoeveel werk kruipt in het organiseren van een kwalitatieve toertocht;
2. Omdat we het goede doel steunen, not matter what, no matter welk kakweer...
3. Omdat we eigenlijk gewoon toppezot zijn allemaal, om zelfs in zo’n weer te fietsen,
stonden we er terug, om 8u aan Verada deze ochtend.
14 man en een vrouw, in droge omstandigheden naar de startplaats.

Via het golvend landschap van ‘t Trekteurke peddelden we samen met beide groepen,
maar konden een eerste maal Cobe depanneren met een lekke band.
Potje gratis koffie, lekkere muffin en vlotte inschrijving met fotootje van de groep,
de kwaliteit van de tocht was meteen geleverd en bewezen.
Dat de hemelsluizen toen al wagenwijd openstonden kon ons niet meer deren.

Even hielden we ons hart vast na 4km...
4 Molecule renners kwamen uit graskanten, beken en andere gaten gekropen.
Lelijke valpartij na een fysiek falen van één van de mannen.
Gelukkig was alles OK en konden we verder, tot...
Cobe besloot een 2e keer lek te rijden. Jammer genoeg afscheid moeten nemen,
volgende week is hij er (met nieuwe banden?) vast terug bij.

We besloten toch de 55km af te haspelen gezien het miezerige weer.
Onze 2e groep toonde meer karakter en deed daar zelfs nog een lus bij!
Het parcours, van plas tot waterpartij, bracht ons via gekende wegen tot in Celles...
Peter maakte een kleine slipper, maar kon terug verder.
In 2 groepjes terug naar de aankomst, waar een goed gevuld deelnamepakket,
Cola, koffie of muffin voor ons klaarstond.

Op weg naar Zwevegem terug zagen we wolken voorzichtig opklaren,
om bij thuiskomst een priemend zonnetje te voelen...
Een godganse voormiddag ‘zoplekende nat’ zijn, om in (lichte) zomersferen thuis te kunnen komen...
Isn’t it ironic, don’t you think?