(Ver)zaufen im Schwarzwald

Auteur: Frederic David

12

MEI
2013

image

Voor het tweede jaar op rij stond een meerdaags fietsavontuur op de Team Verada-Follens kalender. Tussen 9 en 11 mei trokken we naar Breitnau, ein Dörpchen [dorpje] im Schwarzwald. U leest het relaas van een bende maïskiekens op en naast de fiets.

Donnerstag 9 mai 2013
Met kleine oogjes, krassen in het kofferdeksel en een nu al gestrekte Van Wyssel vinger,
verzamelden 15 enthousiastelingen aan de Verada showroom in Zwevegem.
Na de verdeling van de croissants, andere koffiekoeken en fruitsapjes, het verwerken van de feestdag zonder krant,
zette ons convooi koers naar Deutschland [Duitsland].
Het Vuylsteke busje leek toen al veel weg te hebben van beschutte werkplaats transportwerken,
later zou blijken dat we er niet zover van zouden zitten.

Nach 6 Ühren, hetzij via Luik, hetzij via binnenbaantjes in Saarbrücken, Strasbourg en tulpenvelden
bereikten we Best Western Hotel Hofgut Sternen, am Höllsteig sechsundsiebzig [76].
Die Rote Flamme [Flamme Rouge], onze reisbegeleiders die veiligheidshalve 2 uurtjes marge ingebouwd hadden door vroeger te vertrekken,
stonden ons toen al op te wachten met een verse pastamaaltijd, mit oder ohne Feta Käse [Fetakaas].

Snel inchecken in Zimmer Zweihundertandnine, de benen inwrijven en weg voor de eerste 60 rustige kilometers...
Thans, dat dáchten we... Nauwelijks 800meter hield de achterband van Peter het vol, tot hij met een nieuw wiel verholpen werd.
Dat toen al volop gestreden werd voor de rode trui werd meteen duidelijk toen hij later met Koen ook nog eens recht naar de Titisee wou rijden (hij zou de enige niet worden).
Gesteund door (en IN) de camionette, bereikten beide heren gelukkig terug de top en konden we samen aan de laatste kuitenbijter beginnen naar Hinterzarten.
Een perfecte opwarmer, in droge omstandigheden, ein Reden zu Mehr [een reden te meer] om de eerste fles Pineau of Recupshake te openen.

Om 19u15 werden we door Flamme Rouge op het appel geroepen voor de de-briefing met fotoronde van dag 1, en de voorbereidingen voor dag 2.
Van Twyffel reed toen al in de beugels naar boven, Frank koos voor kortere wegen en trachtte récht naar de rots toe te rijden.
Terwijl Gianni Närstig [naarstig] notities nam voor burgemeester Cádél (‘t is maar hoe je je klemtóón legt), lag Fonzie voor het eerst vo-lle-dig strike met Tom...

Aan tafel maakten we kennis met onze vaste serveerster Kathy, die dankzij Thierry de meest relaxe avond ever beleefde, en genoten we van Katvis, Baconmousse en Pasta mit Käse.
Omdat we flink gefietst hadden, kon een Dame Blanche niet ontbreken. Gelukkig konden we door een attente Tom met Coupe Dänmark de correcte crème bestellen!
Terwijl de ene nog naar het verslag van de Giro keken, kozen anderen voor een uitstapje naar Beddegem, voorbereiden op de Koninginne-etape.


Freitag 9 mai 2013
Het concept ‘Dagtocht’ werd meteen heel letterlijk genomen...
De vele regen, die we bij het opstaan nog niet konden horen, viel met bakken uit de hemel.
Er werd besloten om de start met anderhalf uur uit te stellen, want weerman Dieter sprak van ‘cijfer 8’...
Gepakt en gezakt met regenbotjes, jasjes, 3 paar handschoenen, badmutsen en warmingup gel, vertrokken we voor 105km.
Cijfer 8 stond op dat moment voor de temperatuur, én het aantal liter per vierkante meter...

De eerste kilometers bleken gelukkig in stijgende lijn te gaan, zodat onze lichaamstemperatuur toch wat verhoogd werd.
Na 17km bereikten we de top van de Feldberg, waar de eerste tekenen van Zwarte Sneeuw zichtbaar werden.
De Flamme Rouge chalet op de top, in een mum van tijd opgezet door David, bleek welgekomen om wat op te warmen.

Na de kletsnatte afdaling (zonder te Sturtzen) van de Feldberg, werd halt gehouden aan een tankstation, waar de eerste Bläters [huilebalken] aan opgeven dachten.
Stoere Metzers [bouwvakkers] kozen een warm koffietje, anderen hadden voldoende aan een knuffel, streepje warming-upgel of een sessie’tje “Brullen mit Thierry”.
Er werd ingepraat op Ali G, Gianni nam z’n nota’s nog even ter hande, en samen reden we naar de voet van de Belchen.
“Funfzehn Belgen am Belchen”, elk op zijn tempo, met of zonder regenfrak, met of zonder passage naar de kabelbaan, allemaal bereikten we vlot de top van deze hele mooie beklimming.
Na 2 kilometer in de afdaling werden we plots verrast door een welgekomen hogedrukgebied dat de de temperaturen vlot deed klimmen van 5 naar 17 graden.
Tijd om overtollige kledij af te werpen in het dorp, en een pistoleetje met kaas of salami (oder die Zwei zusammen) naar binnen te werken.

Onder een stralend zonnetje dartelden we de rest van de namiddag door het prachtige Zwarte Woud, met nog 2 beklimmingen van Wachten en de Feldberg.
Het verval werd zichtbaar, maar in de afdaling werd door Team Follens toch nog een treintje op gang getrokken, dat richting Breitnau zou denderen.
Cadel en Gio, goed mee in de eerste gelederen, moesten iets vroeger de rol lossen dan verwacht en kozen een kortere weg.
Aan 78km/h denderden ze richting Titisee waar de kapitein van de Overzetboot wist te vertellen dat ze niet echt op het juiste pad waren...
Team Follens werd verrast door de beklimming van de Hinterzartenberg, en wachtte de rest van de groep op aan een welgekomen terrasje.
Ein Taske Kaffee mit ein Schelleken Cake von Chef Thierry [...] warmde de gelederen terug op, om moe maar voldaan het hotel terug te bereiken.

Fietsen poetsen of de rest van de Pineau meester maken, het Relax aspect werd naar hartelust ingevuld door de verschillende kamers en deelnemers.
Klokslag half acht werden we terug in de Schwarzwald Meeting Room verwacht waar alweer een knappe reeks foto’s en filmpjes ons opwachtten.
Tom Von Beswysser begon toen al aan een uiteenzetting die hem voor de rest van de avond zou achtervolgen...

De lunch bestond uit een tasje soep, Maïskip, waarvan we de origine (probeer er maar eentje te vinden in het Zwarte Woud?!)
en voedingsplannen liever niet nóg een keer ter sprake brengen, en frambozecrème.
Tradities zijn er om in ere te houden, Kathy bracht later nog wat coupes Dänmark, en fruitcoupes, “Want fruit is gezond zei den boer,...”
Patrick, 51 lentes geworden trakteerde de groep (en zeker Tom) op een flesje “Schni Schna Schnappis”, en menig Fürsterberger pint werd beklommen.
Terwijl de vermoeidheid in de groep kroop en sommigen hun bed opzochten na de laatste Van Ryssel lachsessie, koos die laatste voor een “Kaffieklets” in de bar,
vergezeld van de nodige Best Western snoepjes.

Klokslag 12u werd aan Kletsnatte Freitag een einde gebracht (voor de meesten onder ons).
Sfeer en gezelligheid: een dikke 9 (en die kunnen we wél staven ;-))


Samstag 11 mai 2013
‘De beste dag van de week’, aldus Flamme Rouge.
Zomeroutfits werden naar boven getoverd, regenjasjes bleven op stal en de beenstukken bleven uit.
HochSommer im Schwarzwald voor onze laatste dag, het zou heerlijk worden!

70 kilometer met een aantal bekende hellingen bracht ons aan Team Verada-Follens tempo rond de Sluchsee langs grote wegen.
Waar 3 dagen voor velen een aftakeling zou worden, bleek onze groep steeds sterker te worden!
Hellingen die op vrijdag nog echte killers waren, leken vandaag al een pak minder steil.

Weerman Dieter krabde zich na 35 kilometer evenwel ferm in het haar wanneer een warmte(?)onweer losbarste aan de voet van de Feldberg.
Regenjasjes werden bovengehaald, om 3kilometer later bergop terug uit te moeten spelen.
Een maat voor niets zo bleek, want de laatste 15kilometer werden alsnog terug in heroïsche omstandigheden afgewerkt.
Als een bende SuppeKiekens (ook hiervan besparen we u de voedingsplannen...) vielen we druppelgewijs het hotel binnen...
In rijen stonden we aan te schuiven in Zimmer Hundertandtwo oder Dreihundertundnine voor een deugddoende douche.

Nach die lätste PastaMahlzeit mit ChampignonSauze [...] werd afscheid genomen van Kathy, Pedro en de rest van de staff,
en werd het Vuylsteke busje terug opgevuld om naar Zwevegem terug te cruisen.
Flamme Rouge (Dieter en David) werden oprecht en gemeend bedankt voor de goede zorgen en voorbereidingen,
en alle frituren, pittazaken en McDo’s tussen Breitnau en Zwevegem haben er Well bei gefahren [...]

Team Verada-Follens im Schwarzwald? Genau!

Foto's binnenkort online!