Het wonder is geschied!

Auteur: Frederic David

01

JUN
2014

image

3 jaar op rij een 3daagse, dat zou voor spektakel zorgen!
U leest kort maar bondig verslag van 3 mooie dagen, in 3 landen, op amper 2uur van thuis.
Faut le faire!

Donderdag 29 mei
Omdat de ploeg al weken vooraf onthoofd was (spijtige annulaties van Gianni, Peter, Kathleen en Bart) besloten we onwezenlijk vroeg te verzamelen aan de showroom van Verada.
‘Tactiek opnieuw bespreken’ werd beweerd.
Menige Grimbergen of Scotch na de rit soldaat maken bleek op het einde van de dag een beter excuus geweest.

Na de verwelkoming door de begeleiders van Flamme Rouge, die dit jaar ruim vooraf anticipeerden en ruim voor ons vertrokken nestelden we ons op het terras van Hotel Malpertuus in Riemst voor een eerste koffie (of Pineau).
Na het inchecken in kamer 11 (die magische kamer) werden de bandjes geblazen en koers gezet voor een eerste verkennende rit. Na 50meter ietwat oriëntatiestoornissen tussen Garmins, Mio’s en fietsbegeleiders, maar finaal toch op het juiste spoor.
De voorziene hoogtemeters werden vooraf gelukkig gehalveerd zodat de eerste haalbare kilometers onder een stralend zonnetje in een niet te onderschatten streek afgemaald konden worden.
Behalve een lekke band en krakend achterwiel geen noemenswaardige incidenten voor de lunch.

Het openluchtzwemdbad, én de tuinbankjes bleken nog gesloten te zijn... Zouden Limburgers toch wat trager op gang komen?
Reden te meer om te zorgen voor een eigen (zij het geïmproviseerde) romantische pick-nick met een bordje verse pasta.

Na de lunch kregen we wat meer hoogtemeters (en betonbanen) voor de wielen geschoven.
We spreken nog altijd over een verkennende rit, want KOM-sprintjes werden (al dan niet per toeval) abrupt afgebroken met scherpe bochten naar links of ostentatieve smoeletrekkerij.

Aan Café ‘t Smiske, volgens insiders dé place to be voor tegelplakkerij of crème fraîche spuiterij om 2u ‘s middags deed de middagzon z’n werk en werden de eerste heldenverhalen bovengehaald.
Een laatste versnelling naar Malpertuus deed de kuiten nog even pijn, maar van zodra op het terras bleken we terug allemaal frisse hoentjes.
De mate waarin de bediening ons daarbij geholpen heeft blijft een discutabel punt.

In de late namiddag werd de finale van de Giro bekeken vanuit de zetel, douche (want sommigen wassen zich nu eenmaal graag) bekeken. Want mémé Piva (die nog wat Telenet digibox tips kan gebruiken) bleek met geen stokken uit de canapé te krijgen.
Het aperitief werd genuttigd en de eerste foto’s van de dag bekeken.
Tussen de versprekingen van Tom en de kluchtjes van Koenraad werd ook snel duidelijk dat de Amstel van vrijdag een katje om MET handschoenen vast te pakken zou zijn...

Vrijdag 30 mei
Verzamelen aan de ontbijttafel, met of zonder Neurofen, voor een bakje motivatie of een bakje troost, en een verder zeer verzorgd ontbijt.
Veel minder warm dan gehoopt, dus tijdens de eerste kilometers werden de benen gretig losgegooid om een prachtige Amstel Goldrace te rijden.

Na afloop konden we alvast volgende conclusies trekken:
* Een rit met lusjes kan voor enige verwarring zorgen...
* Nederland is écht wielergek
* Een gele trui moet diens trui ten alle tijde koesteren én dragen
* De klucht van den bus in achteruit blijft het goed doen
* Sandwiches met kaas smaken 30x beter dan ‘mikmak’ koeken
* Conchita Wurst herkennen in een damespeloton bleek eenvoudiger dan verwacht
* Het venijn zat in de staart met oa Kruisberg, Fromberg, Keutenberg,...
* De Cauberg heeft een muis gebaard, want kopman Koenraad reed verkeerd
* 165km #genieten
* Team Verada-Follens moet dringend een koor opstarten, liefst eentje dat de 14 hymnes van Essevee kent, of aan 35 per uur kan rijden

Degene die zich door het schietgebied gewaagd hadden (en intussen W.T.C. Heghsportief Aspelare ontmoet hadden na de rit) wisten ons te vertellen dat Quintana de tijdrit gewonnen had, wij kozen voor wat sightseeing in Maastricht.
Veel tijd om na te kaarten was er niet, want het avondeten werd snel opgediend.
We vermoeden dat de ober spaart voor een echte bikers-cut

Tijdens de Flamme Rouge meeting werden we snel met de ‘feiten op de neus gedrukt’, het ritje van zaterdag in Spa zou er nog eentje worden van ‘zwervende stanen’...
De dag werd beklonken met een (Irish) coffee, met of zonder voet aan het glas of een tasje groene thee in de bar van Malpertuus, Johan lag toen al terug diep in dromenland!

Zaterdag 31 mei
In alle vroegte en stilte vertrokken we vanuit Riemst naar Spa, klaar voor een afsluitende rit van ‘slechts’ 90km, maar met 2200 hoogtemeters.
Een beetje onder de indruk van de vele deelnemers aan de ‘Flèche Wallonne’, werden de laatste krampjes van dag 2 weggereden in de afdaling naar het centrum.
Vrij snel kwam de bemerking ‘jamaar, dan moeten we da spel hier op ‘t einde weer op ook ofwa?’ Ah... Ja!

Maquisard, Wanne, Hautregard, Vecquée, Xhierfomont, Rosier,... You name it, we did it!
Prachtige vergezichten, lopende côtes (niet hetzelfde als cols), goed gegidst door Wim die de streek heel goed kende.
Onderweg werden we nog aangemoedigd door 4.722 sympathieke tegenliggers.
We leerden vandaag ook heel wat nieuwe ‘wist-je-dat’jes’ van Tom bij.
Wist je dat Trois Ponts en het drienlandenpunt niet hetzelfde zijn?

Johan werkte de rit niet meer volledig af, maar zorgde wel voor heel wat mooie foto’s die in de loop van de week zullen volgen.
De dag werd afgesloten met een bord(je) spaghetti en een uurtje verpozing in de thermen van Spa.
Nadat de Born Startup van de benen was gespoeld bezorgde Guiseppe ons nog een koffietje of Chouffeke, maar de échte apotheose moest nog komen.

‘DEN BELLEGEMSEN’, afspraak om 21u20!
De ene helft langs Brussel, de andere langs de Route Wallonie, en toch... Allemaal stipt op tijd voor bergen frieten, bicky’s en volledige plateaus.
Moe, voldaan en met versterkte banden werd afscheid genomen aan Verada, sommigen om te slapen, anderen om zich een half uurtje weg te steken...

In elk geval, het contrast met de frisse en natte editie van onze driedaagse vorig jaar kon haast niet groter zijn:
Het wonder is geschied,
3 dagen gefietst,
En het regende niet!

Foto’s volgen!