3Daagse door België - van steenwegen & wegen metstenen

Auteur: Frederic David

17

MEI
2015

image

Een nieuw jaar, een lang weekend en nieuw concept voor onze stilaan traditionele driedaagse. Van bij het begin van het seizoen was duidelijk dat het concept op heel wat bijval kon rekenen (21 van de 60 leden tekenden present!) Concept? >> Een trip door België, met twee verschillende hotels en variërende parcours. U leest het (beknopt) verslag van 3 dagen genieten (in alle mogelijke vormen) van Teamgeist en Fahrrad.

DAG 1 'Rondje Klassiekers'
Een dag om gewoon te worden aan het nieuwe principe van kaartlezen op Garmins en Mio's.
Door de gekende eigen streek gelukkig nog niemand over boord aan de eerste bevoorrading in Flobecq, al hadden we toen al onze eerste omleidingen en gravé-baantjes voor de wielen geschoven gekregen.
Aan Chalet Gérard besliste Koenraad dat een geel reservewiel toch niet zo goed bij z'n fiets paste, en werd verder koers gezet naar DE MUUR, waar de middaglunch voorzien werd.

Flamme Rouge voorzag voor iedereen verse vlinderpasta voor 4 dagen, aan 'fond leggen' geen gebrek. Later zou blijken dat dat geen overbodige luxe zou zijn.
Vanaf Halle (na de Bosberg, Congoberg, Bosweg, Boerenbaan en Aardeweg…) kregen we iets meer grote wegen voor de wielen, om een laatste keer te knallen op de Bruine Put.
Toen na de laatste bevoorrading Frederik een onwaarschijnlijk buxus en peloeze potentieel zag, hield de groep uit solidariteit kort nog 25 minuten halt tijdens het gras maaien; om nadien in gestrekte draf vanaf het Zoniënwoud naar Wavre te rijden.

Na spetterende finale druppelden we binnen (en neem beiden maar letterlijk) in Hotel Leonardo om 17u. Kamer 208 werd meteen omgedoopt tot Bar Mortale met Pineau Moment, chipkes, nootjes, en een eerste lepeltje-lepeltje hypothese.
Na het eten werd nog wat nagekaart over 'een badje nemen' en werd het parcours van dag 2 uitvoerig besproken. Dat er daarbij enkele Westmalles gesneuveld zijn, kan alleen de lokale bevolking nog navertellen.

DAG 2 'Es rieken aan de voeten van de Kempen'
Een kletsnat wegdek en 'fris aan de vis' bij de start.
Goed moment om met beide groepen samen te starten via een vlot bollende weg. (De eerste kuitenbijter even buiten beschouwing gelaten)
De Nurofens, Espresso's en rauwe eieren deden hun werk om de groep stilaan wakker te krijgen.

Na de eerste splitsing reed groep 1 hópeloos verkeerd in 2 onverharde wegen.
Na de Strade Bianche (of Bianchi, of Bianca, of Biankie…) ervaring van donderdag een perfect kolfje naar onze hand.
Dirk, toch al een halve dag op zoek naar een nieuwe band, solliciteerde open voor titel van pechvogel van de dag, maar bleef wonderbaarlijk kalm.

De eerste bevoorrading liep iets minder gesmeerd door de gestrekte ingezette draf, maar werd door Dries perfect opgelost!
In Scherpenheuvel werd de dagplanning wat gewijzigd door het fantastische weer en de leuke figuranten die te bewonderen waren.
Na de verse pistolets, verse préparé, en verse courage, werd koers (neem dat ook weer maar letterlijk vooraan…) gezet naar 't Schipke.

Een klein cafeetje, via een aarde- en steenwegje te bereiken, maar met een ongeziene service. Zoek even door de foto's voor meer verduidelijking.
De rest van het parcours werd rustig afgewerkt en hotel Ter Elst werd bereikt.

Overstelpt door een zwarte brigade met djembe's en tamboerijnen, kozen we na het Pineau Monument voor een lokale brasserie, waar verse stoverij met frietjes geserveerd werd.
Met een bomvol maagje en kapotgelachen buikspieren (Koenraad weet z'n pointes wel te leggen…) konden we allemaal zacht naar dromenland.

DAG 3 'Terugzwal(m/p)en'
Met piekende beentjes en een beetje gemiezer en gemopper werden de laatste 120 en 150km van de driedaagse ingezet vanuit Edegem.
We vertrokken iets vroeger om op tijd terug in Zwevegem te zijn, en vergaten in alle drukte zelfs Tomorrowland mee te pikken.
Fort Breendonk gooide even roet in het eten, maar vanaf bevoorrading 1 liep alles terug op wieltjes.

Na de bevoorrading in Lede (ahja, want álles lag in Lede op dag 3…) werd nog een stukje Vlaamse Ardennen afgewerkt, om in Oudenaarde een terrasje aan te doen met licht vermoeide benen.
Toen al bleek dat de service niet van het niveau van Antwerpen zou zijn, zowel het weer, decoratie als de bediening konden ons niets overweldigen.
De groep besliste om naar Zwevegem te bollen en bij Hans onze innerlijke mens terug te versterken.

'Ne Croque-nalf' en een paar Omers, meer heeft Team Verada-Follens niet nodig om een fantastische driedaagse af te sluiten.

We hebben geleerd dat:
- een paar keer sterven geen kwaad kan (op of naast de fiets)
- 't in Tirol altijd Sölden is
- het venijn bij Westmalles altijd in de staart zit
- een slaatje geitenkaas ook zonder salade kan
- je niet overal kan komen waar je wil met 3 pinguïns
- Tom z'n lidgeld écht wel kan opeten en -drinken
- Flamme Rouge ons bijzonder goed gesoigneerd heeft
- 375 en 450km door België gene kattenpis is > proficiat

Maar vooral dat:
- Team Verada-Follens een machtig ploegske blijft!

Tot volgend jaar!